Në Maliq u mbajt sot një mbledhje historike e Këshillit Bashkiak, ku për herë të parë fermerët nuk shkuan për të dëgjuar premtime, por për të kërkuar një specie shumë të rrallë: dëmshpërblimin. Sipas dëshmive, kjo krijesë është parë për herë të fundit vetëm në fjalime, por kurrë në llogaritë bankare të fermerëve.

Fermerët, të armatosur me durim të shteruar dhe tavolina që nuk i përballuan dot emocionet, vendosën të “zaptojnë” sallën, duke e kthyer mbledhjen në një reality show live me titullin: “Ku janë lekët?”. Thirrjet “Turp, Turp!” u dëgjuan aq fort sa për pak sa nuk u përmbyt edhe salla – fatmirësisht pa nevojë për dëmshpërblim.

Një prej fermerëve, Julian Guri, u shpreh se nuk lëvizte pa marrë përgjigje konkrete, duke sfiduar autoritetet me frazën tashmë epike: “Me polici hajde na nxirrni”. Një deklaratë që pritet të futet në manualet e rezistencës civile rurale, kapitulli: Si të kërkosh atë që të takon pa marrë asgjë.

Nga ana tjetër, Bashkia, besnike e traditës, ofroi atë që di të bëjë më mirë: heshtje, shpresa të paqarta dhe matje tokash që duket se shërbejnë vetëm për të vërtetuar se përmbytja ka ndodhur vërtet. Për dëmshpërblimet? Ato janë ende “në proces”, një proces që, sipas fermerëve, ecën me ritmin e një breshke të lodhur në baltë.

Në përfundim, mbledhja u mbyll pa një vendim konkret, por me një mesazh të qartë: përmbytjet ikin, dëmet mbeten, ndërsa dëmshpërblimet… vazhdojnë të jenë thjesht një premtim që noton diku mes Nëntorit të kaluar dhe një të ardhmeje shumë optimiste.