Fletore serioze që s'merret me pollatika se ka frikë
Jonathan David, njeriu që i dha Juventusit një dramë të paharrueshme javën e kaluar me penalltinë e humbur ndaj Lecces — po, ajo ku u përpoq të shënonte me një “cuchuciaio” misterioz që vetëm ai e kuptoi — ka treguar se gabimet mund të shndërrohen në komedi epike.

Jonathan David, njeriu që i dha Juventusit një dramë të paharrueshme javën e kaluar me penalltinë e humbur ndaj Lecces — po, ajo ku u përpoq të shënonte me një “cuchuciaio” misterioz që vetëm ai e kuptoi — ka treguar se gabimet mund të shndërrohen në komedi epike.
Kësaj radhe, në transfertën ndaj Sassuolos, David nuk la asgjë rastësie. Një gol, një asist dhe një festim që i bëri të gjithë shokët e skuadrës të ngjajnë si të kishin fituar Serinë A vetë. Për Jonathan David, duket se çdo top që prek është hakmarrje ndaj penalltisë së humbur: këtu nuk ka parabela që ndalojnë kanadezin.
Për Sassuolon, situata ishte tragjikomike: autogoli i Muharemovic 16 minuta pas fillimit ishte vetëm parashikimi i ferrit që do të vinte. Kur David shfrytëzoi një gabim të Idzes për të shënuar golin e tretë, skuadra e bardhë sikur kishte shpallur titullin, ndërsa tifozët mbetën duke u pyetur nëse po ndodhnin në Serie A apo në një sitcom italian.
Në fakt, festimi i golit të David ishte aq teatral sa mund të quhej pjesa e fundit e një mini-film komik: shokët e skuadrës brohorisnin, klubi shpërthente në konfeti imagjinar, dhe trajneri ndoshta po mendonte se tashmë nuk i duhej të luante asnjë ndeshje tjetër për këtë sezon.
Mesazhi i David është i qartë: penalltia e humbur? E harruar. Sassuolo? E mbyllur. Cuchuciaio? Vetëm në librin e kujtimeve. Në Serinë A, për disa javë të tjera, gjithçka që ka rëndësi është se kanadezi është protagonist — dhe çdo skuadër tjetër, veçanërisht Sassuolo, po mëson këtë në mënyrën më të dhimbshme: me gola dhe tallje.